"Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią się im płaci. Chwiejna waluta. Nie ma dnia, by ktoś wieczności swej nie tracił."

s small set2Nazwisko  pochodzi prawdopodobnie od nazwy miejscowej Stanik, odnotowanej na terenie byłego powiatu rzeszowskiego (zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI, s. 185). Nazwisko można wywodzić też od nazwy miejscowej Stanie - dobra w b. powiecie rossieńskim, gm. Kołtyniany i Staniec (albo Stanice, też Stanitz) - dobra i wieś w powiecie rybnickim,

par. kat. Ruda (Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI, s. 183). Por. także Stanek - uroczysko w powiecie białostockim, gm. Gródek (dz. cyt., s. 181). Nazwisko można także wywodzić od formy Stanek, tę zaś od imienia Stanisław. Można doszukiwać się też związków genezy nazwiska z rzeczownikiem stanik i 1. stan, 2. gorsecik, 3. sukienka bez rękawów, 4. suknia, 5. koń stale w stajni trzymany lub stanek. Słownik warszawski (1915 r., t. VI, s. 390) głosi, iż było to: 1. mieszkanie, 2. kwatera, namiot, przybytek („w obozie krzyżackim, a w stankach ich nalezione były rozmaite rzeczy