"Umarłych wieczność dotąd trwa, dokąd pamięcią się im płaci. Chwiejna waluta. Nie ma dnia, by ktoś wieczności swej nie tracił."

k small set2Nazwisko pochodzi od rzeczownika koleśnik, czyli: 1. ten, co robi kolasy, kołodziej, stelmach, 2. wóz, fura, por. także koleśny ‘będący na kołach, wozowy’, zob. tzw. Słownik warszawski, t. III, s. 401.

Por. także nazwę miejscową Koleśniki, odnotowaną na terenie byłych powiatów kalwaryjskiego, wileńskiego, oszmiańskiego, trockiego, lidzkiego, dzisieńskiego, słonimskiego, ostrogskiego, łeckiego, zob. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IV, s. 262-263.