Nazwisko pochodzi od rzeczownika rokita, czyli: 1. zbiorczo
- gałęzie rokitowe, 2. diabeł siedzący w krzaku rokitowym, 3. diabeł błotny
pilnujący pieniędzy („Pan Rokita, pan i kwita”), 4. duch psotnik siedzący na
bagnach, 5. wierzba („siedzi ptaszek na rokicie, wyśpiewuje całe życie”), zob.
tzw. Słownik warszawski, t. V s. 556. Por. także nazwę miejscową Rokita „osada,
powiat kutnowski, gmina Miksnal, parafia Łanięta”, zob. Słownik geograficzny
Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IX, s. 703. Nazwę osobową
Rokita odnotowano na terenie Polski w 1369 roku (zob. K. Rymut, Nazwiska
Polaków, t. II, s. 357).
geneza nazwisk 
