Nazwisko pochodzi od rzeczownika kruk, czyli: 1. ptak
wróblowaty, 2. przenośnie zwiastun złowróżbny, 3. włóczęga nocny, 4. pachołek
uzbrojony, policjant, strażnik, stróż nocny, 5. rodzaj dawnego wojska, 6. jedna
z osób w grze, 7. tęgi albo stary wół, 8. stary samiec łosoś z jedną szczęką
wydatną na kształt haka, 9. jaje malowane na czarno, 10. nazwa jednego z
gwiazdozbiorów, zob. tzw. Słownik warszawski, t. II, s. 575. Por. także nazwę
miejscową Kruk, odnotowaną na terenie byłego powiatu bielskiego, zob. Słownik
geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IV, s. 722.
Nazwę osobową Kruk odnotowano na terenie Polski w 1384 roku, zob. K. Rymut,
Nazwiska Polaków, t. I, s. 469.
geneza nazwisk 
